Άπαντα τα πεζά, Χ.Λ. Μπόρχες
Ο Μπόρχες είναι ο παππούς μας, ένας αγέραστος σοφός homo ludens. Μας συνδέει με το αχόρταγο παιδί-αναγνώστη μέσα μας. Ανακάλυψε σχεδόν τα πάντα: τη μυστηριακή πηγή κάθε αφήγησης, τις χιλιάδες παραφυάδες του νοήματος, την απόλαυση της επανάληψης, του παλίμψηστου, του αντικατοπτρισμού, το σύμπαν της βιβλιοφιλίας. Πολύ συχνά, όταν σκεφτόμαστε «κάπου το έχω ξαναδιαβάσει αυτό», το έχουμε συναντήσει στο σύμπαν του Μπόρχες.
Άπαντα τα πεζά, Χ.Λ. Μπόρχες
Ο Μπόρχες είναι ο παππούς μας, ένας αγέραστος σοφός homo ludens. Μας συνδέει με το αχόρταγο παιδί-αναγνώστη μέσα μας. Ανακάλυψε σχεδόν τα πάντα: τη μυστηριακή πηγή κάθε αφήγησης, τις χιλιάδες παραφυάδες του νοήματος, την απόλαυση της επανάληψης, του παλίμψηστου, του αντικατοπτρισμού, το σύμπαν της βιβλιοφιλίας. Πολύ συχνά, όταν σκεφτόμαστε «κάπου το έχω ξαναδιαβάσει αυτό», το έχουμε συναντήσει στο σύμπαν του Μπόρχες.
Η Κασσάνδρα και ο λύκος, Μαργαρίτα Καραπάνου
Κάθε φορά που με πλακώνει η απογοήτευση της συγγραφικής ζωής συνέρχομαι ξαναδιαβάζοντας την Καραπάνου. Στα κείμενά της ο φόβος μεταμορφώνεται σε χιούμορ και η θλίψη σε πικρό ανέκδοτο. Ένα σπουδαίο, ακατάτακτο βιβλίο για την παιδική ηλικία, την οικογενειακή ζωή, το παυσίπονο της φαντασίας και τη δίψα για αγάπη.
Η τριλογία της Κοπεγχάγης, Τόβε Ντιτλέουσεν
Ένα βιβλίο υψηλής έντασης που αξίζει να βρίσκεται σε κάθε κομοδίνο ως προσευχή. Πορτρέτο της συγγραφέως σε νεαρή και πιο προχωρημένη ηλικία, η τριλογία είναι η ανατομία της καλλιτεχνικής ψυχής, το μεγάλο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα που ευχαρίστως θα χάριζα σε όποιον ρωτάει γιατί γράφουμε ή γιατί διαβάζουμε λογοτεχνία. Μπορεί να διαβαστεί ως εξιστόρηση της ζωής μιας ποιήτριας, ως δοκίμιο εξάρτησης απο το αλκοόλ και τις λέξεις, ως ερωτικό ημερολόγιο και ως αφήγηση μιας επώδυνης διαρκούς ενηλικίωσης στην οποία θα αναγνωρίσουμε θραύσματα της δικής μας.
Το διπλό βιβλίο, Δημήτρης Χατζής
Ένα μικρό αριστούργημα, επίτομη ιστορία της ελληνικής γλώσσας, της μεταπολίτευσης, της μετανάστευσης, του ελληνικού χωριού και της Ευρώπης, της παθιασμένης σχέσης ενός συγγραφέα με τον ήρωά του. Περιλαμβάνει κι ένα από τα πιο συγκινητικά φιλοζωικά παραμύθια του σύγχρονου κόσμου, την «Τελευταία αρκούδα της Πίνδου» - μια τρυφερότατη ιστορία οικολογικής ενσυναίσθησης.
Σε τόπο ξερό, Μαρία Λαϊνά
Όταν ζούσα στο Βερολίνο, ο στίχος της για «ένα μισολιωμένο φως/ ακατανόητο και παγωμένο» με έκανε να νοσταλγώ το διάφανο ελληνικό φως. Σήμερα βρίσκω στον ίδιο στίχο ένα βαθύ υπαρξιακό αποτύπωμα. Η ποιήτρια δε φωτίζει πια μόνο τον τόπο, αλλά το ακατανόητο πέρασμα του χρόνου.
Επίκαιρη συμβουλή, Ilse Aichinger
Είναι η πρώτη συγγραφέας στην ιστορία της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας που έγραψε μια ιστορία ανάποδα, από το φέρετρο της νεαρής κοπέλας ως την αγκαλιά της μητέρας της. Και η μοναδική ίσως που μίλησε τόσο σοβαρά, τόσο άμεσα για την υφαρπαγή της γερμανικής γλώσσας από τον ναζισμό. Περιγράφει τον δισταγμό της –ως γυναίκας που γράφει– να χρησιμοποιήσει φορτισμένες λέξεις όπως «αδέρφια» ή «πατρίδα» ή «νίκη» μετά τον πόλεμο και την αιχμαλωσία των λέξεων από το Τρίτο Ράιχ. Στα κείμενά της η γλώσσα είναι μια προσωποποιημένη, κακοπαθημένη ηρωίδα της πολεμικής μηχανής. Κι εμείς διαβάζοντας σκεφτόμαστε μοιραία τον θάνατο και τη σκύλευση της γλώσσας στην τραμπική εποχή.
Πέδρο Πάραμο, Χουάν Ρούλφο
Ό,τι ξέρουμε για το πολυφωνικό μυθιστόρημα, για πατέρες και γιους και για δυσλειτουργικές οικογένειες, για μέρη σαν τη Κομάλα που δεν υπάρχουν και πρέπει να τα επινοήσουμε, για την αναγόρευση του τόπου σε μικρή οικουμένη το μάθαμε από τον Χουάν Ρούλφο.
Ορλάντο, Βιρτζίνια Γουλφ
Διαβάζεται και ξαναδιαβάζεται με χίλιους τρόπους: ως σατιρική ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας από την Αναγέννηση ως τον Μεσοπόλεμο, ως μυθοπλαστική αντίσταση στον βιολογικό προσδιορισμό, ως μακρύ ερωτικό γράμμα, ως ψευδο-βιογραφία. Το ανδρόγυνο πλάσμα που ακούει στο όνομα Ορλάντο είναι ο πιο ποιητικός, περιπετειώδης, αναπάντεχος ήρωας του μοντερνισμού. Στην τελειοθηρική μετάφραση της Αργυρώς Μαντόγλου.
Κολυμπώντας στη λιμνούλα υπό βροχήν, Τζορτζ Σόντερς
Για όποιον θέλει να ξαναδιαβάσει τους Ρώσους διηγηματογράφους της νιότης του και ταυτόχρονα να παρακολουθήσει μαθήματα δημιουργικής γραφής από τον αμίμητο Τζορτζ Σόντερς. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει κάθε λίγο να διακόπτεις την ανάγνωση για να γελάσεις δυνατά. Τι χιούμορ, τι πάθος και πόση αγάπη για τη λογοτεχνία! Αν έχετε ξεχάσει τη δύναμη της μυθοπλασίας ή αν τη θυμάστε ως μια αξία του παρελθόντος, ο Σόντερς έχει πολλά να σας μάθει.
Θάλασσα, θάλασσα, Άιρις Μέρντοχ
Όταν διάβαζα τις περιπέτειες του εξηντάχρονου θεατρανθρώπου Τσαρλς Αροουμπάι που αποφάσισε να απεκδυθεί –λέει– τον ναρκισσισμό του και να μονάσει πλάι στη θάλασσα, ήμουν φοιτήτρια κι ο Τσαρλς ήταν στα μάτια μου ένας αλλόκοτος γέρος. Σήμερα, σχεδόν στην ηλικία του, φλερτάροντας με παρόμοιες ιδέες ασκητισμού, θα ερμήνευα διαφορετικά την εξουσιομανία, τον μισογυνισμό, τις εμμονές του. Και θα ξαναβυθιζόμουν στην πρόζα μιας συγγραφέως που θαυμάζω απεριόριστα.
Login and Registration Form