Ο Αναστάσιος Δρίβας, γιός του Γεωργίου Δρίβα από τους Μολάους της Λακωνίας, και της Ελένης, το γένος Κορδατζή από το Άργος, γεννήθηκε το 1899 στην Αθήνα. Τα νεανικά του χρόνια συνδέονται με τρία θλιβερά περιστατικά: το θάνατο του πατέρα του το 1903, του αδελφού του Στέλιου το 1921, και της αδελφής του Παναγιώτας το 1927. Το 1926 γράφτηκε στη Νομική Σχολή. Παράλληλα με τις σπουδές του, που ποτέ δεν τις πήρε στα σοβαρά, άρχισε τα πρώτα του λογοτεχνικά βήματα με τα "Μικρά ελεγεία", που άρχισε να τα δημοσιεύει από το 1918 σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά και τα τύπωσε σε βιβλίο το 1931. Ταυτόχρονα έγραψε μια σειρά μικρά ρεαλιστικά πεζογραφήματα με τον τίτλο: "Τύποι από την ταβέρνα του πόνου και της τρέλας" που τα δημοσίευσε στο περιοδικό "Φραγγέλια" του Βέλμου, το 1927. Επίσης το 1920 πρωστάτησε στην ίδρυση της Καλλιτεχνικής Συντροφιάς του φιλολογικού καφενείου "Μαύρος Γάτος". Η γνωριμία του με τον κύκλο του "Φραγγέλιου" τον έφερε σ΄ επαφή με τον Δούκα, τον Πικιώνη, τον Παπαλουκά, τον Ρωμανό κι αργότερα τον Χατζηκυριάκο-Γκίκα και τους μαθητές του. Από τον καλλιτεχνικό αυτό κύκλο ο Δρίβας, με το ερευνητικό του πάθος και την εκπληκτική του διείσδυση κατόρθωσε , βασισμένος κυρίως στις εικαστικές τέχνες, να γνωρίσει τα νέα πνευματικά κινήματα και να αναδειχθεί σε άξιο τεχνοκρίτη, κρατώντας μ επιτυχία τη σχετική στήλη στην "Καθημερινή", στα περιοδικά "Κύκλος", "Ρυθμός" και σε άλλα έντυπα της περιόδου 1930-1940. Η προσχώρηση του Δρίβα στη σύγχρονη αισθητική φαίνεται στο δοκίμιό του "Συνομιλίες με τον εαυτό μου" και προπάντων στα ποιήματά του "Μια δέσμη αχτίδες στο νερό", που δημοσίευσε στα περιοδικά της τότε λογοτεχνικής πρωτοπορίας "Τρίτο Μάτι", "Νέα Γράμματα", και "Κύκλος". Πέθανε από τις στερήσεις της Κατοχής το 1942, μόλις 43 ετών, σ ένα αθηναϊκό νοσοκομείο. Λιγότερα