O Πάμπλο Νερούδα (Παρράλ 1904-Σαντιάγο 1973) ήταν Χιλιανός ποιητής που άρχισε να δημοσιεύει ποιήματά του το 1920. Κύριο έργο του το Κάντο Χενεράλ (1950). Από το 1927 ως το 1943 διετέλεσε πρόξενος της χώρας του στο εξωτερικό. Το 1945 εξελέγη γερουσιαστής του Κομμουνιστικού Κόμματος και το 1948, διωκόμενος, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Χιλή, όπου επέστρεψε το 1952 και έζησε στο νησί Ίσλα Νέγρα. Το 1950 μοιράστηκε με τον Πολ Ρόμπσον και τον Πάμπλο Πικάσσο το Παγκόσμιο Βραβείο Ειρήνης στη Μόσχα, ενώ το 1953 τιμήθηκε με το Βραβείο Στάλιν. Το 1971 του απονεμήθηκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Ο Νερούδα, αναμφίβολα μια από τις ισχυρότερες φωνές της σύγχρονης ποίησης παγκοσμίως, τραγούδησε την ερωτική στιγμή που περιέχει το σύμπαν, τον σκοτεινό χρόνο της καταπίεσης και τον φλογισμένο χρόνο του αγώνα. Η ποιητική του ματιά αγκάλιασε ταυτόχρονα την απεραντοσύνη της ύπαρξης και την εσωτερική άβυσσο της γλώσσας: απόλυτος ποιητής, ανήκει πλέον στην πιο ζωντανή παράδοση της μεγάλης ποίησης. Από τις Εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν τα έργα του: Ερωτικά ποιήματα (2009, δίγλωσση έκδοση, απόδοση: Αγαθή Δημητρούκα), Τα πόδια σου αγγίζω στο σκοτάδι και άλλα ανέκδοτα ποιήματα (2017, δίγλωσση έκδοση, απόδοση: Αγαθή Δημητρούκα) και Το βιβλίο του λυκόφωτος (2025, δίγλωσση έκδοση, μετάφραση: Πέδρο Βικούνια). Λιγότερα