Η Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1944. Σπούδασε Ιστορία, Αρχαιολογία και Φιλολογία στην Αθήνα και το Παρίσι. Εργάστηκε από το 1972 ως το 1978 ως βοηθός στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Δίδαξε στον Τομέα Μεσαιωνικών και Νέων Ελληνικών Σπουδών του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ περίπου για ένα τέταρτο του αιώνα (1986-2012). Από τη δεκαετία του 1970 δημοσίευσε μια σειρά ποιητικές συλλογές (ενδεικτικά: Οίκος, Ηριδανός, 1972· Αναστάσιμα, Ηριδανός, 1973· Εμπαιγμός και μαγγανεία της Εδεσσαίας και του Γαβριήλ, Ηριδανός, 1975· Οι περιπλανήσεις της Εδεσσαίας, Εκδόσεις Πατάκη, 2007), μονογραφίες, δοκίμια και μεταφράσεις. Έχει γράψει πολλές μελέτες για τον υπερρεαλισμό στην Ελλάδα, αλλά και γενικότερα για τη νεωτερική ποίηση και πεζογραφία (ενδεικτικά: «...δεν άνθησαν ματαίως». Ανθολογία υπερρεαλισμού, Νεφέλη, 1980· Νίκος Εγγονόπουλος. Η ποίηση στον καιρό του τραβήγματος της ψηλής σκάλας, Στιγμή, 1987, Ε. Χ. Γονατάς. Μικρές παράξενες ιστορίες, Εκδόσεις Πατάκη, 2025). Το 1998 δημοσίευσε τη μελέτη Ο Άλλος εν διωγμώ. Η εικόνα του Εβραίου στη λογοτεχνία: ζητήματα ιστορίας και μυθοπλασίας (β΄ έκδοση αναθεωρημένη, Εκδόσεις Πατάκη, 2020) και το 2000 τη συλλογή δοκιμίων Η γραφή και η βάσανος (Εκδόσεις Πατάκη). Επίσης επιμελήθηκε και προλόγισε μαρτυρίες του Ολοκαυτώματος. Ασχολήθηκε συστηματικά με τη μετάφραση τόσο λογοτεχνικών όσο και δοκιμιακών έργων (ενδεικτικά: Μισέλ Φουκώ, Κώστας Αξελός, Πετράρχης, Πίκο ντέλλα Μιράντολα). Έχει τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης Έργου Ξένης Λογοτεχνίας στην Ελληνική Γλώσσα (2000) για τη μετάφραση των Εξομολογήσεων του Αγίου Αυγουστίνου από τα λατινικά (Εκδόσεις Πατάκη, 1999), καθώς και με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Γραμμάτων (2018) για το σύνολο του έργου της. Είναι ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων. Λιγότερα